Ernst van Drumpt verlaat het BPP-bestuur. Hij begint namelijk aan een nieuwe baan op het Caribische eiland Saba! De komende twee jaar bestuurt hij daar het ziekenhuis. “Ik ben blij verrast dat ik op mijn 72ste nog van waarde kan zijn.”
Ernst van Drumpt heeft het druk. Vanuit zijn tuin in Zelhem in de Achterhoek regelt hij twee weken voor vertrek allerhande administratieve rompslomp. “Hoewel veel mensen niet weten waar Saba ligt, is het een van de Bovenwindse Eilanden in het Caribische gebied - een bijzondere gemeente van Nederland. Toch wordt mijn vestiging daar gezien als emigratie. Daardoor heb ik bijvoorbeeld een nieuwe bank en verzekering nodig.”
“Ik kom vanaf 2000 bijna jaarlijks in Suriname, eerst als bestuurslid van een stichting rond dementie en later in een bestuur voor mensen met een verstandelijke beperking. Daarnaast werkte ik drie keer aan een zorgproject uit op Sint-Eustatius, het buureiland van Saba. Daar concludeerden ze toen: nu weet je wel iets van de Caribische cultuur. Daarom polsten ze of ik belangstelling had om aan de slag te gaan in het ziekenhuis op Saba.”
Hij solliciteerde op de advertentie, vloog naar Saba voor vijf gespreksrondes en bleef als enige over. “Eerst voelde ik verwondering: ik ben 72, weten jullie zeker dat jullie mij willen? Natuurlijk is het ook een eer – blijkbaar ben ik nog niet uit de gratie. Na overleg met mijn vriendin, besloot ik het te doen.”
“Ik ga aan de slag als Raad van Bestuur van het plaatselijke ziekenhuisje, het heeft slechts 16 bedden! Er hoort ook een ouderenzorgcentrum bij met 55 plekken en aanleunzorg. Voor complexere gezondheidsproblemen moet je trouwens uitwijken naar het ziekenhuis op Sint-Maarten, dat ligt op 19 minuten vliegen. In de komende twee jaar wil ik het zelfvertrouwen van de organisatie opbouwen. Net als in Nederland moeten ze met te weinig handen veel doen. Dat vraagt een goede organisatie. Ook hoop ik een opvolger te vinden die van het eiland zelf komt.”
“Saba is heel klein en knus, maar half zo groot als Schiermonnikoog. Met Mount Scenery als hoogste berg van het Koninkrijk der Nederlanden, kun je er prachtig hiken. En criminaliteit is er nauwelijks, met 2200 inwoners kennen de mensen elkaar. Huizen en auto’s schijn je open te kunnen laten. Ook de multiculturele bevolking spreekt me aan. Doordat ik al 26 jaar in Suriname kom, heb ik gezien welke sporen het koloniale bewind heeft nagelaten. Ik ga dan ook met respect om met de oorspronkelijke bevolking, in dit geval de Sabanen.”
“Dat was kort maar krachtig. Ik heb me korte tijd ingezet voor een sterkere verbinding tussen leden en organisatie. Enthousiaste leden zijn belangrijk - bovendien kunnen ze helpen om de vereniging te laten groeien. Het bestuur vind ik hoogst betrokken en hartstikke toffe lui, ik kan niet anders zeggen. Leden hebben misschien de indruk dat er een groot kantoor achter de BPP schuilt, maar het is een krap bestuur van 5 à 6 mensen en een paar vrijwilligers – meer niet. Daarom zie ik het als een gedeelde verantwoordelijkheid om de BPP te laten groeien.”
Het BPP-bestuur bestaat uit toffe lui en zoekt opvolging voor Ernst van Drumpt! Kijk je uit naar interessant en sociaal betrokken vrijwilligerswerk, in een goede sfeer? Overweeg dan eens om plaats te nemen in ons bestuur.
Gevraagd
Reageren of meer informatie?
Stuur dan gerust een mailtje naar onze secretaris Ineke Smidt via contact@pfzw-belangenvereniging.nl
Laura Vegter, redacteur nieuwsbrief