Solidariteit en collectiviteit

Solidariteit, het samen dragen van risico's,  heeft grote voordelen als het gaat om de betaalbaarheid van het pensioenstelsel.  Het gaat dan zowel om de verzekeringstechnische risico's, zoals de risico's van arbeidsongeschiktheid en het kortleven en langleven risico. als ook om andere niet af te dekken risico's in de markt. Dat het langer dan gemiddeld leven een risico is, geldt natuurlijk niet voor de individuele persoon die dit mag overkomen, maar wel voor het pensioenfonds dat dan langer dan gemiddeld een uitkering moet verstrekken.

Collectiviteit, de omvang van de groep waarvoor je bepaalde zaken regelt, heeft zowel aan de kostenkant (denk aan de administratie) als aan de opbrengstenkant (via de beleggingsmogelijkheden) grote betekenis.

Het behouden van zowel solidariteits- als collectiviteitsvoordelen is daarmee een uitgangspunt dat door praktisch iedereen gedeeld wordt  bij de discussies over de vormgeving van een nieuw stelsel.

Hoe dit echter te combineren met het eveneens voor velen geldende uitgangspunt dat de pensioenen tegelijkertijd een meer individueel karakter moeten krijgen, is een van de uitdagingen, vooral ook omdat de communicatie hierover helder moet kunnen zijn zowel bij de overgang naar dat nieuwe systeem als in de toekomst.

In het huidige stelsel kan daar in de praktijk ook wel enigszins aan worden tegemoet gekomen door de waarde van de opgebouwde aanspraak om te zetten naar een daarvoor beschikbaar bedrag zoals bijvoorbeeld ABP dat al doet. Dat geeft ons ook het vertrouwen dat in de beide in het basisakkoord aangegeven modellen dit goed te verwezenlijken is.